Whispers eerste dag bij ons, 

Oh mensen, wat is het toch leuk om er weer een kat bij te hebben!

Alle verhoudingen staan op zijn kop, je verwachtingen van het gedrag van de aanwezige katten blijken weer eens totaal niet uit te komen en je doet de hele dag niets anders dan observeren. Heerlijk!
Sinds gistermiddag is Whisper dus bij ons.

Hij moet uiteraard wel even wennen, maar dat gaat best!

Het is natuurlijk nog een kitten van net vier maanden, dus de nieuwsgierigheid overheerst en helpt hem over vele drempels.
Van Lisa had ik als reactie verwacht dat ze de eerste dagen alleen maar buiten wilde zijn.

In plaats daarvan doet madam net of er niets aan de hand is. Nou ja, als ze hem in de deur tegenkomt, blaast ze een halve seconde.
Van Beauty had ik verwacht dat ze de eerste dagen weer naar haar 'veilige plekje' zou vluchten: het allerhoogste plekje in huis.

Maar nee, Beauty is vreselijk nieuwsgierig naar die nieuwe haarbal en probeert hem zo dicht mogelijk te benaderen, al verdwijnt ze voorzichtigheidshalve zodra hij blaast of gromt.

Maar ze is telkens ook zo weer terug!
Harry is heel veel katten gewend, dus hem zou het niets uitmaken, dacht ik.

Misschien zou hij een rasgenoot zelfs op prijs stellen?

Maar weer mis gegokt, Harry vindt het drie keer niks!

Harry kan blazen en grommen en zelfs loeien! Hij lijkt wel bang voor dat kleine mormel!

Maar misschien is het wel een beetje logisch. Hij mag dan zelf een Pers zijn, de kans is groot dat hij sinds zijn kittentijd niet meer met rasgenoten in contact is geweest.

En zelf kijkt hij natuurlijk nooit in de spiegel!

Whisper vindt het allemaal wel best.

Al moeten mijn haar en gezicht nog wel grondig gewassen worden, daar werkt hij hard aan.
De woonkamer is inmiddels aardig bekend terrein en ook de keuken heeft hij al geïnspecteerd. Vannacht had ik boven voor hem een plekje gemaakt, maar vandaaruit wist hij zelf zijn weg terug te vinden naar de woonkamer, die nog duidelijk zijn voorkeur heeft. Op dit moment ligt hij bij Jan op de bank beurtelings te slapen, zich te wassen en de andere katten te bekijken.

Volgens mij komt het allemaal best in orde!

De rust in huis is zoek…

... maar ja, wat verwacht je anders als je een kitten in huis haalt?

Het gaat prima! Whisper eet en drinkt goed, hij heeft uitgevonden hoe hij bij de kattenbak moet komen (die staat in de kast onder de trap en in de onderste traptree zit een opening waar de katten door naar binnen kunnen), hij laat zich knuffelen en kammen en is helemaal weg van Jan!
Whisper loopt de trap op en af alsof hij zijn hele leven al niet anders heeft gedaan, weet dat hij zijn nagels aan de mat moet trekken inplaats van aan de bank en is voor de duvel niet bang!

Lisa is Whisper inmiddels zat en hoopt dat-ie weg is als ze naar buiten is geweest.

Maar helaas... zo werkt dat niet! Overigens is dit haar normale reactie op een nieuwe aanwinst (tenminste één kat die aan mijn verwachtingen voldoet...) en ik verwacht dat ze eerdaags wel bijtrekt.

Beauty vindt hem nog steeds heel spannend, maar ook een beetje eng.

Als hij te dicht bij komt (of achter haar aan stormt) blaast ze en vlucht vervolgens naar boven (of in de kast onder de trap - waarna Whisper bij mij komt klagen dat-ie niet op de kattenbak mag...).

Om twee minuten later weer terug te keren... Gisteravond ontdekte ze dat 'het' kan spelen! En spelen is ook haar hobby... dus dat breekt het ijs binnenkort!

En Harry? Die geeft 'm neusjes en vindt hem stiekum toch wel heel interessant!

Al wil hij ook nog wel eens blazen... maar dan vooral als Whisper hem negeert!

Gisteravond gaf ik de katten hun dagelijkse portie van 100 gram vlees, Lisa was buiten, dus die had pech (ze zal ongetwijfeld wel enkele muizen naar binnen hebben gewerkt, dus ze komt niets tekort, hoor!). Beauty kreeg haar maag alweer vol met slechts snuffelen aan het vlees (dat beest spoort gewoon niet!) en Harry dacht: "Ha! Al dat lekkere vlees voor mij alleen!" Mooi niet dus, Whisper vond het tijd worden om eens te kijken wat dat avondritueel nu eigenlijk inhield en bleek inmiddels thuis genoeg om een hapje mee te eten.

Voor Harry dé gelegenheid om hem eens uitgebreid te besnuffelen zonder dat Whisper wegliep. Alleen... hij werd daardoor zo afgeleid dat-ie vergat verder te eten! Met als gevolg dat Whisper minstens de helft van het vlees op heeft gegeten... en je had moeten zien hoe beteuterd Harry keek toen hij dat ontdekte!

Kortom, we genieten! Alle kasten worden geregeld leeggehaald, hij heeft totaal geen eerbied voor toetsenborden, hij pikt alle slaapplaatsjes van de andere katten in, het water op de salontafel heeft hij ook al ontdekt, we zijn weer alle pennen kwijt, je moet weer opletten waar je je voeten zet...

Puur genieten dus!!

Het karakter van een Pers…

Een collega van mij hoorde dat ik nu een hele èchte Pers erbij heb (Harry is toch stiekem mislukt, hoor!). Van de collega kreeg ik een kopie uit een boek, waarin allerlei rassen beschreven worden. Zij had voor mij het deel over Perzen gekopieerd. Lief toch?

(Ik citeer uit het boek)
"De Pers is een rustig dier. Dolle, turbulente turnoefeningen door de hele woning zijn niet aan haar besteed. Ze speelt liever op de grond en beperkt wilde jachten tot enkele minuten. Ze is echter even nieuwsgierig en wakker als haar kortharige nichtjes, maar ze overdrijft niet met jagen en ravotten."

Hmm... Harry is meestal erg rustig, ja. Maar dat komt waarschijnlijk omdat-ie een hartkwaal heeft. Als hij wakker is, stormt hij geregeld het hele huis door en springt daarbij op kasten, banken, krukjes, vensterbanken, dozen en andere katten.

En dat duurt echt veel langer dan enkele minuten!
Whisper is net zo, maar dat is natuurlijk wel een kitten.

Naast zijn gekke halve uurtjes, die hij meerdere keren per dag heeft, kan hij zich ook prima vermaken met 20 pogingen om boven op de plank boven het bureau te klimmen of te onderzoeken hoe hij via een omweg op het aanrecht kan komen (kan hij niet - nog niet tenminste...).

(Ik citeer nogmaals)
"Ze vlijt zich graag en lang tegen u aan, maar zonder zich op te dringen, en houdt van een niet al te warme woning, omdat ze het onder haar dikke vacht al gauw warm krijgt."

Eh... als de houtkachel brandt en het in de woonkamer minstens 25 graden is, waar vind ik Harry dan? Juist, klem vóór de houtkachel, een plek waar ik mijn hand niet langer dan noodzakelijk houd, aangezien de haartjes op mijn hand dan gaan schroeien...
Van Whisper weet ik het nog niet, wel liep hij achter de brandende kachel langs.

We hebben daar ooit eens de temperatuur geprobeerd op te meten.

Maar de thermometer ging niet zo hoog...

(Ik blijf citeren)
"Ze vindt gekrauwd worden leuker dan spelen, hoewel ze openstaat voor hengel- en lenigheidsspelletjes. Dan gooit ze zich op haar rug en grijpt met haar dikke pootjes de buit boven zich."

Klopt, dat is een leuk spelletje! Met zo'n hengel spelen... maar met een balletje, propje papier of muisje is toch echt veel leuker! En dan grommen en je prooi verdedigen natuurlijk...
En gekrauwd worden? Fantastisch! Want dan kun je die hand zo heerlijk aanvallen! Daar is-ie toch voor?

(Vervolg citaat)
"Omdat ze het zo snel warm krijgt, is ze geen bedslaper, maar zal zich eerder naast haar baasje op de sofa nestelen om samen televisie te kijken. Ze voelt zich geborgen als haar familie rond de tafel zit en ze haar geliefden in rust kan gadeslaan."

Rond de tafel zitten we zelden, dus daar kan ik weinig over zeggen.

En in de slaapkamer komen ze niet, dus of het bedslapers zijn, weet ik niet.

Maar die grote bos haar die telkens beslist op schoot moet, is toch heus Harry!

En dat iets kleinere bosje haar dat graag in mijn nek ligt, of boven op mijn hand, is Whisper...

(Laatste stuk geciteerd)
"Ze eet met kleine porties. Daarom moet ze afzonderlijk eten krijgen als er ook nog kortharige katten in het gezin wonen. De Pers uit zachte tonen en haar dunne stem is maar zelden te horen."

Ik heb gewoon altijd brokjes staan, dus dat eetgedrag zal best kloppen.

Maar dat geldt voor Beauty ook en die is kortharig.
Zachte tonen? Whisper wel, al zijn ze door het hele huis te horen.

Maar dat is zijn kittenstem nog, ik ben benieuwd hoe hij gaat klinken als hij de baard in de keel krijgt... Harry heeft een hele schorre stem, een beetje rauw.
En zelden te horen? Tja, wat is zelden? Whisper hoor je, als-ie niet slaapt, bijna voortdurend uit alle hoeken van de kamer klinken, hij vertelt me alles wat hij meemaakt (of hij moppert over al het stof dat hij tegenkomt, dat kan ook...). En Harry laat toch ook elke keer dat hij wakker wordt, zijn gekras horen. Met hem kan ik hele gesprekken voeren, en dat meerdere malen per dag...

Ik kan maar één conclusie trekken...
Ik hèb helemaal geen Perzen!

Pauline