Ik heb even gewacht met mailen tot mijn dierenarts was geweest,

maar ze is gezond verklaard op haar oortjes na.
Die zijn licht ontstoken en daarom voelden ze ook zo warm aan.
Dus nu 2x daags een zalfje erin en dat 9 dagen lang en ze is weer als
nieuw.
Verder gaat het hartstikke goed met haar.
Wat een schatje is het toch ze heeft zich ontpopt als een kroelkat met
praatjes, maar ze vind de andere katten nog wel een beetje eng.
Ze ligt nu heerlijk op de bank een dutje te doen en af en toe kijkt ze
eens waar we uithangen.

Ze heeft nu ondertussen ook een naam gekregen de kinderen hebben haar
poes Minousch gedoopt en dat past wel bij zo'n elegante dame.
Ik heb ondertussen ook ontdekt waarom ze niet zo dol is op kattenvoer.
Ze is wat ik noem een kliekjeskat en mijn vermoeden en die van de dierenarts

is dat ze tot op heden gewend is geweest om mensenvoedsel te eten.
Zaterdag was ik rijst met een vrij scherpe saus aan het eten toen de telefoon
ging en toen ik had opgehangen had mevrouw dus mijn bord leeg gegeten.
Gisteren heeft ze het voor elkaar gekregen om de kip die in de pan zat
te jatten om vervolgens het restje aardappels wat op aanrecht stond
terwijl wij aan het eten waren ook maar te verorberen.
Dus dat moeten we haar nog echt even gaan afleren want het is nou niet
echt gezond.
En een tekort aan kattenvoer was het niet aangezien de katten hier voor
wij gaan eten hun eten krijgen.
Ik moet zeggen dat ik er wel om gelachen heb hoor want ze kan je dan zo
mooi aan kijken van 'nou dat was lekker vrouwtje'.
Het steriliseren word nog even uitgesteld totdat haar oortjes weer
genezen zijn en dan is ze de klos.
De dierenarts had nog wel een leuke verrassing voor ons.
Ze heeft een portie Siamees bloed in zich wat ook de aparte vorm van
haar kopje verklaard en haar tengere bouw en haar karakter natuurlijk
vooral haar gebabbel, maar ook dat lieve wat ze heeft.
Hij heeft zelf een aantal Siamezen rondlopen en hij was dus zeer zeker
van zijn zaak en hij vond het idee om van haar een binnenkat te maken
dan ook een heel goed plan.
Vooral omdat ze zo'n allemans vriendje is.
Ze had gisteren wel even een moment dat ze naar buiten wilde maar verder
toont ze tot op heden nog weinig interesse gelukkig.
Ze is wel supernieuwsgierig en vlug als water dus we moeten wel even
opletten dat we ze niet per ongeluk opsluiten in een kast of zo.
Nou dit waren even de avonturen van poes Minousch en ik houd je verder
op de hoogte.

Groetjes en een kopje van Minousch.