|
(click
image voor meer info)
- Pepito (Ezelshoeve)
- Billy (Kladderkat)
- Loekie (in opvang)
Regenboogbrug
(engels)
Heb je vragen of juist informatie over: FIP, Cholangitis, FIV, kattengedrag, e.a. mail dan naar Marian
of Kitty
of Femke
-
-
-
-
|
woensdag 28 januari 2009
Dag Bessy...
Lief klein Kladder-zorgenkindje
Nog geen 2 jaar oud. Kwakkelen kon je... maar moest je nu zo plots gaan?
Rust zacht mooi Besje...
Kits *knuf*
#
|| Marian
21:33
...
1 door Hansje
zondag 25 januari 2009
:(
HATSJOE!
#
|| Marian
21:25
...
4, laatste door Aad
donderdag 1 januari 2009
2008
Een jaar later.
Het is haar nu duidelijk geworden; 2007 was wel degelijk een nare droom. Heel 2008 heeft veel goedgemaakt.
2008 heeft haar geleerd dat ze misschien niet zo open moest zijn. Ze weet toch dat de meeste mensen niet met slecht nieuws om kunnen gaan. Ze weet ook dat veel mensen zich geen houding weten te geven bij ‘zieke’ mensen.
Natuurlijk had het zo kunnen zijn dat ze hulp nodig zou hebben. Stuiter een ms forum op, lees wat ervaringen en verhalen… je schrikt je rot! Wat een pest zeg!
Een aandoening aan het centraal zenuwstelsel, auto immuun. Wat voor goeds kun je daar dan van verwachten?
Maar niet alle verhalen zijn zo vreselijk. Zij zou zelfs kunnen zeggen; ms? Mwah… dat is zo erg nog niet. Weet je, ze kent mensen die met een zware hoofdpijn, een snotneus of kriebelhoest zich ziek melden. Dan haalt ze haar schouders op en stelt “je kunt beter ms hebben! Heb je minder last van”. En rolt daarbij even haar ogen…
Blijft het feit dat ze ms heeft. Natuurlijk begrijpt ze dat sommigen ongerust zijn en haar wat extra in de gaten houden, zij zou waarschijnlijk hetzelfde doen wanneer een van haar loved ones een dergelijke aandoening zou hebben. Maar zou het niet fijner zijn dat ze haar op haar woord geloven? En wanneer ze zegt dat het-goed-gaat en ze zich-prima-voelt dat men haar dan gelooft?! En niet vragen of ze het wel zeker weet… huh?
Niet het hoofd iets schuin houden en met toegeknepen ogen haar aankijken terwijl ze bijna out loud denken ‘dat zeg je wel… maar dat kan helemaal niet… je hebt ms… dussss…. het kan niet goed met je gaan!’
Vandaar, beter niet zo open zijn, Wat niet weet enzo.
Ze is nu eenmaal geen voorbeeldige ms-er. En dat schijnt het ingewikkeld te maken.
On the other hand… ze wil er wel graag over praten. Laten weten hoe blij ze is dat het zo goed gaat. Vertellen dat ze heel blij is met haar acupuncturist. Met trots vertellen dat ze haar medicijnen nu uit eigen land krijgt! Dat haar huisarts het met haar eens is dat kwaliteit van leven belangrijk is en daarom haar die medicijnen voorschrijft. Dat ze besloten heeft vervolgafspraken met haar neuroloog af te zeggen.
Gewoon kunnen zeggen: “pfff heb een dip, zin in slapen” en om die woorden kracht bij te zetten ongegeneerd te geeuwen. Natuurlijk achter een hand, ze blijft wel een dame. Zonder dat wordt gedacht ‘oh… is dat de ms?’
Lieve mensen… natuurlijk dipt ze, heeft ze er wel eens de pé in, spierpijn na inspanning. Maar dat heeft toch ieder mens?
In New York liep ze van haar gezin wel het minst te klagen na uren slenteren door die wereldstad!
Ok ok in London vorige week moest zij het als eerste afleggen. Eerlijk is eerlijk. Maar hé welke sufferd gaat shoppen en slenteren op 9 cm heels? Die valt echt in de categorie wie mooi wil zijn… AUW.
Klokslag 12… het bruggetje van woensdag naar donderdag, maar ook van 2008 naar 2009 sloot haar lief haar in zijn armen en wenste haar een geweldig nieuw jaar, een jaar zonder schubs.
Weer een jaar zonder schubs!
Welkom 2009
Met z’n vieren hieven ze na de beste wensen, zoenen en knuffels een glas champagne.
Op Pieter!
#
|| Marian
22:53
...
|
