En Loes is verhuisd... alweer. Ik hoop echt dat dit de laatste keer was. Loes verdient onderhand wel een definitief, betrouwbaar, veilig en gezellig thuis.
Ruw werden de honden Monster en Tykra van Charlotte afgenomen. Niemand weet in welk laser asiel ze het beslissende oordeel afwachten. Niemand weet hoe lang het nog gaat duren. Niemand weet hoe het met ze gaat. Wel met Charlotte... heel heel verdrietig.
Lieve Charlot en Peter, heel veel sterkte... vooral vandaag.
Iedereen is op de hoogte van het drama in Hoogeveen. Honderden dieren vonden (en vinden) de dood in een dierengroothandel. Nu struikel ik al over het woord dierengroothandel. Handel in dieren door de op geld beluste mens. Al eerder dit jaar een strop voor deze groothandel; een brand legt de groothandel in as, alle dieren sterven. Heel verdrietig...
Maar nee, laten we vooral veel medelijden hebben met de eigenaar van de groothandel en een stichting in het leven roepen om nog meer dierenleed te financieren. Dit bedenk je toch niet
Apart toch, het leven. Het ene moment zit je boordevol plannen, of ben je eigenlijk geheel tevreden met wat je hebt. Oogklepjes op en gaan met die banaan. Bijna vijf jaar heb ik een weblog, of catlog wat jij wil. De eerste jaren schreef ik wel enkele stukjes per dag. Soms niet meer dan een woord of slechts een foto. Er kwam een grote verandering in gevoel van vrijheid en tevredenheid in het schrijven toen een bitchy ex-collega vuur begon te spugen. Jaloezie doet duivelse dingen met de mens... Het had als gevolg dat er een grote rem op het schrijven kwam. Hoe onschuldig mijn woorden ook altijd waren, schijnbaar kan men elk woord naar eigen (on)believen verdraaien. Toch heb ik mijn lezers tal van verhalen en belevenissen verteld.. gefluisterd.
Verteld van het nieuwe bankstel bestaande uit een bankje, een loveseat en een grrrrote poef (klinkt toch veul lekkerder dan hocker?!) welke enorm in de smaak vallen bij de katten. Die loveseat lijkt me echt heel lekker zitten, zie het helemaal voor me... dekentje, kussentjes, laptopje erbij en op de leuning een kat. Mjah, that seat is taken... always.
Verteld van Loesje, je weet wel dat prachtige katje die bij die zieke geest is weggehaald... gered. Loesje was geplaatst maar is weer terug. Wat er precies mis is gegaan weet ik niet, maar Loesl was een fikse feeks voor de andere katten daar in huis. Het ging niet langer en ik heb het meisje weer opgehaald. Ze zit nu in de kattenkamer heerlijk slapen, spelen, eten en vooral heeeeel veeeeel babbelen en knuffelen. Nooit een katje zo lief als Loesje meegemaakt. Zal nog moeilijk worden haar weer af te staan, maar eerst een gouden mandje zoeken... dat is nog veel moeilijker.
Verteld over Amerika.... hmmm zie je die glimlach op mijn gezicht? Ik begrijp nu echt waarom lieve Mim verhuisde naar de States. Binnen een jaar ben ik vijf keer in de VS geweest. De meest bijzondere trip was toch wel die met Merel. Mijn meisje zit er nog steeds vol van. Gos wat zou ik haar graag weer meenemen. Twee weken geleden kwam ik weer terug uit St Louis. Deze keer merkte ik dat ik het moeilijk vond, afscheid nemen... VS verlaten. Gelukkig maar voor even, begin december mag ik weer. Deze keer niet St Louis maar Florida... met zon en zee... en een beurs! Yep this baby has gotta work!
Verteld over Monster en Tykra, die nog-steeds-NIET-thuis-zijn De zitting ging niet door, geeft ons iets meer tijd nog te strijden, maar arme Charlotte en haar skatties... al bijna een jaar gescheiden. Beestachtig en onmenselijk deze regeling. Misselijkmakend als je de details mee krijgt. Belachelijk hoe krom een rechtssysteem kan zijn. Volgende week een afspraak met de burgemeester, althans... een afgevaardigde. Misschien wordt het hem duidelijk dat hij wel iets kan doen.
Verteld over mijn baan. Sinds 1 oktober een nieuw contract, mijn werk is echt mijn hobby geworden. Het is zow leuk! Ik leer en ontdek zo ontzettend veel, nog geen saaie dag meegemaakt.
Verteld alle verhalen die ik nog wil schrijven. Ooit knallen ze weer uit mijn kop, zo op papier.
