|
(click
image voor meer info)
- Pepito (Ezelshoeve)
- Billy (Kladderkat)
- Loekie (in opvang)
Regenboogbrug
(engels)
Heb je vragen of juist informatie over: FIP, Cholangitis, FIV, kattengedrag, e.a. mail dan naar Marian
of Kitty
of Femke
-
-
-
-
|
maandag 25 december 2006
Een kerstgedachte...
Ik heb u nooit het verhaal helemaal verteld wat ik meemaakte in Groningenstad afgelopen zomer. Ik vertelde over de eerste zes katten die we uit het onzettend smerige huis haalden, en de dertien katten de dag erna. Uit het huis, uit de container. Maar er waren drie dagen later nog eens zes, waarvan een kleintje het niet heeft gered. En eind augustus de laatste... nummer 31.
Alle katten zijn goed terecht gekomen, al had ik sommige liever in een andere setting gezien, maar het ontbrak ons destijds aan tijd en opvangplekken. Ik was me er altijd al van bewust, en dit maakt het nog duidelijker... het is toch niet voor te stellen dat men ondanks de schrijnende toestand waarin veel dieren verkeren toch blijven fokken. Hoe kan de fun van een nestje toch opwegen tegen de ellende waarin veel huisdieren leven?
Een van de eerste zes katten kwam in Leiden terecht, een bijzonder poezekind. Natuurlijk, ze waren allen heel bijzonder, maar een enkeling 'raakte'. Kitty had dat met dit katje, een poesje van nog geen anderhalf jaar oud. Ik had het met de moederpoes (heet nu Daisy) ook nog zo jong.
Ze werd Lara genoemd. Lara werd gecastreerd, mocht na een week uit de badkamer bij de rest in de woonkamer. Twee honden en vijf katten.
Dat was Lara duidelijk teveel, in plaats van te groeien en happy te worden, werd ze kleiner en angstiger. Het stresskipje zat duidelijk niet op haar plek. Na een maand kon het niet langer en heb ik haar opgehaald. Ze had zich verstopt achter de wasmachine, arm kind. Aan haar nekvelletje opgetild, sorry, en in de vervoersbox gezet. Mee naar Apeldoorn.
Intussen woont Lara hier al vier maanden. Het was een heel proces wat we met haar meemaakten. Ze heeft een enorme voorkeur voor Merel, dat was een voordeel. Verder ben ik erg blij dat ik me niet vergist heb. De vorige opvang en een dierentolk vertelden mij dat Lara ab-so-luut niet bij andere katten of bij honden kan. Maar dat ging er bij mij niet in, was zo verwarrend om te ontdekken dat ik me zo vergist had. Toch niet, Lara kan prima bij andere katten.
De eerste kennismaking was met Bizzy die telkens even met me meeging de kattenkamer in. Lara vond het interessant, beetje eng, spannend maar toch ook wel erg leuk. Na een maand wilde ze wel eens verder kijken dan haar kamertje en maakte kennis met de slaapkamers en badkamer.
Wat vond ze dat geweldig! Ze bleef rennen, en tussendoor telkens even een kroel halen bij een van ons.
Vier maanden verder nu. Ze is dikke vriendinnen met Blossom. Ze stoeien en rennen elke dag als twee kittens. Kan eindeloos op de vensterbank zitten mekken naar de vogeltjes, verzamelt takjes en blaadjes in de kattenren, speelt graag met balletjes en stokjes.
Traplopen, rennen, springen en klimmen gaat steeds een stukje beter, ze valt minder vaak. Haar achterhand bleek duidelijk zwaar onderontwikkeld.
Ze is tijdelijk bij ons, ik wilde alleen niet weer een vergissing maken, door haar ergens te plaatsen in de haast. Ze heeft een vreselijk leven gehad, een bijzonder slechte start. Ik heb alle katten, dus ook haar, beloofd dat het leven nu alleen nog maar prettig zal zijn. Ik moet dus met zorg een nieuw thuis voor haar zoeken.
Het wensenlijstje van Lara en mij is nu compleet, de vraag is echter of iemand dat kan bieden.
Lara is een dapper ding, ze is lief, gezellig en is niet verlegen bij vreemden. Ze is ook apart, onzeker en een klunsje. Lara is een praatjeskat, zindelijk, gezond en ontzettend mooi!
Lara moet verhuizen, naar een plek waar ze de rest van haar leven mag blijven. Waar ze mag zijn wie ze is, waar ze NIET vrij naar buiten kan en waar ze Royal Canin- indoor mag eten (vindt ze lekkerrrrr)
Lara vindt kleine drukke kindjes niet leuk, die gaat ze vast meppen. Lara houdt wel van wat gezelligheid, als het maar geen dominante etterkater is.
Lara en ik vragen u om mee te denken, even gedachten laten gaan... misschien weet u een perfect thuis voor Lara?
Lara en ik wensen u hele fijne, gezellige, diervriendelijke kerstdagen....
#
|| Marian
13:24
...
20, laatste door Hansje
zaterdag 23 december 2006
Home sweet home
Dit huis zal het extra mooi doen in kerstsfeer. Duizenden minilichtjes...
Dit huis op een, al dan niet haunted, hill is for sale. En voor Hollandse begrippen echt voor een prikkie. De heuvel met het huis zijn natuurlijk niet Hollands, maar absoluut St Louis'.
Anywayz... een soort van droomhuis.
#
|| Marian
11:39
...
9, laatste door Sven
maandag 18 december 2006
St Louis
Mijn eerste keer... Amazing!
Voor fun naast business was geen ruimte, gelukkig was business alleen al veel fun.
Op de laatste dag (dag later dan bedoeld) een sightseeing tour van hotel naar airport. Foto's zijn genomen met mijn gsm, had geen camera bij me.
Ik maakte kennis met The Gateway Arch
Absolutely impressive.
Onder the Arch had ik aan de ene kant het zicht op de Mississippi en de andere kant op the old courthouse.
#
|| Marian
13:39
...
4, laatste door Neneh
donderdag 7 december 2006
Kent u dat verhaal van...
Marian goes to St Louis?
Ze gaat zondag.
*snuif*
*Updeet:
Alles is hier GROOOOOT!!
#
|| Marian
22:56
...
16, laatste door Patrick
zondag 3 december 2006
Moosie
Elmo is mijn parttime rode kater, halfpers.
Hij is van de buren maar vindt het al jaren bij mij ook heeeeel leuk.
Kent het geluid van mijn auto, de voordeur, mijn stem. Komt altijd brokjes eten.
Voorraad staat in halletje na de voordeur, en dat weet hij. Soms krijgt hij een handje brokjes van mij, dan van Marc, dan van Merel... telkens als een van ons naar buiten komt, glipt hij naar binnen. Naar buiten lokken doe je met een paar brokjes tuurlijk.
Als ik in mijn auto stap moet ik oppassen, hij zit namelijk meestal eerder in de auto dan ik, lekker ding.
Tis een heerlijke draak, grotere knuffel kun je je niet bedenken. Ik borstel hem met regelmaat, vindt ie heerlijk.
Quality time met Elmo (ik noem hem Moosie)
Onlangs krantjes bezorgd van de PvdD. Marc, Moos en ik...
Moosie bleef achter me aanlopen, 3 straten verderop was ik hem kwijt, dacht dat hij wel naar huis was gegaan. Marc vond dat niet wat, ik moest hem maar opzoeken en thuisbrengen.
Moos zat nog op het zelfde plekje als waar ik hem laatst zag. Op de arm genomen (en dat vindt ie lekkkerrrrrrr) en mee naar huis genomen.
Maar nu... heb Moos na die avond niet weer gezien. De buren zijn ruim 2 weken op vakantie geweest en nu weer thuis. We hoorden hem vanmorgen tegen iemand zeggen dat ze die rooie nog niet weer hadden gezien...
Moos is weg, ik was er al dagen ontzettend ongerust over. Maar hoopte stilletjes dat ze hem hadden weggegeven. Mijn rooie vriendje is dus echt weg.
Ik mag niet piepen, tis mijn kat niet.
Maar ik mis dat rooie katerkereltje wel enorm.
#
|| Marian
12:03
...
5, laatste door Elsje
|
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}