|


(click
image voor meer info)

- Pepito (Ezelshoeve)
- Billy (Kladderkat)
- Loekie (in opvang)
Regenboogbrug
(engels)
Heb je vragen of juist informatie over: FIP, Cholangitis, FIV, kattengedrag, e.a. mail dan naar Marian
of Kitty
of Femke

-
-
-

-
|
maandag 30 oktober 2006
Een kaarsje...
Voor Sutra.

Mijn lieve kleine oppaskattekind Sutje heeft ernstig nierfalen. Keep fingers crossed voor de komende dagen...
M&M, heel veel sterkte... knufz.
#
|| Marian
22:46
...
3, laatste door Linda
zondag 29 oktober 2006
Busy Bizzy
#
|| Marian
12:27
...
6, laatste door bloe
zondag 15 oktober 2006
Kies partij.
Voor de dieren.
Weekendje Amsterdam: zaterdag een woordvoeringstraining van de PvdD, zeer interessant. Weer veel geleerd! En zondag Het Grote Politieke Dieren Debat. Tjonge, had de hele Nederlandse bevolking daar maar bij kunnen zijn. Super super interessant. Enerzijds verrassend, anderzijds irritant voorspelbaar. Het bommetje mag met liefde en plezier op de CDA, my goodness wat is die dierenarts dieronvriendelijk. VVD, die op diervriendelijkheid meest ook erg rechts reageert, hing er nu wat tussen. Leek zelfs wat naar diervriendelijkheid te neigen... maar goed, ze werd op haar vingers getikt, ze moet wel gelogen hebben tijdens het voor of tegen de stellingen stemmen! *grin* Eerdmans was vaak erg vriendelijk, en op diervriendelijke manier menselijk. Groenlinks poept bagger en probeert angstvallig de GL-ers, die ze nog hebben, vast te houden. Krista van SP krijgt een dikke zoen! Ik vind haar echt toppie. PvdA, dierenbeschermer van het jaar, Waalkens is toch ook wel een scheetje. Was het heus niet altijd met hem eens, maar hij was het die zei wel 10 Marianne Thiemes in de kamer te willen hebben. Hij vindt het hoog tijd worden dat de dieren de bescherming krijgen die ze zo broodnodig hebben.
Interessant dus, verrassend, leerzaam, irritant, lachwekkend (Bep Brul die alle forumleden, met vette laag lippenstift op haar lippen, zoende) schokkend (de beelden die werden vertoond) verbazingwekkend (dat zelfs na de vertoonde beelden de christen democraat met uitgestreken gezicht beweerde dat we het in ons land heel goed doen met de dieren. Hier en daar kan misschien iets veranderd worden, maar in feite zijn wij het meest diervriendelijk van de wereld en mogen alle andere landen een voorbeeld aan ons nemen. Hij vond het tijd worden te stoppen met boertje pesten en nertsenfokkerijhouders te plagen. Hoogste tijd ze te steunen...)
Lees meer op het weblog van Marianne. Ook de papieren edities van de kranten hadden vandaag een verslag van het debat geplaatst. Ben alleen nog geen foto's tegengekomen helaas.
#
|| Marian
23:40
...
3, laatste door Hansje
maandag 9 oktober 2006
Nog meer katten?
Nienke (dierenarts) en Yvon (assistente) beginnen eigenlijk pas om 15.00 maar om 14.00 konden we al wel terecht. Yvon gaf Kitty de spullen om de kittens te voeren. Want het leek er nog niet erg op dat bij deze 8 katten de mama zat. Tussen de bedrijven door, de rest van de dag, werden de katten onderzocht. Allen hadden de oren stikvol oormijt, wat bij een witte kater had geleid tot een zogenaamd schrompeloor. Oormijt kan dus, wanneer onbehandeld, voor ernstige problemen zorgen. Naast het feit dat het natuurlijk pijnlijk en irritant is. Duidelijk was dat hier niets aan was gedaan, pure verwaarlozing dus. 2 katers, schrompeloor en een cypertje van nog geen half jaar, moesten gesedeerd om onderzocht te kunnen worden. Over geflipte katten gesproken... Niet verbazend denk ik, maar van al de katten was er geen enkele gecastreerd. Deze 2 mannekes, reeds in roes, moesten er maar meteen aan geloven.
Bij de poezen, voor zover mogelijk, gekeken of er een zogende bij was. Duidelijk was, wanneer de kleintjes piepten... er een poes miauwend op reageerde. Maar niet helemaal duidelijk werd ons welke kat dat was. De middag kroop voort, Nienke maakte zich ernstige zorgen om de kittens, ze begonnen duidelijk te verzwakken. Ondertussen, met bijna lege accu's probeerden wij de opvang voor de katten rond te krijgen. (De geflipte 2 zijn uiteindelijk in België terecht gekomen, op een geweldige plek, met geweldig stel verzorgers!)
Eind middag wordt Kitty gebeld, door onze Groningse dame... haar vriendin heeft 5 katten waar ze vanaf moet, of wij die ook willen opvangen want ze had haar vriendin verteld dat wij erg goed voor katten zijn.... Kitty hevig verontwaardigd antwoordt dat wij nog druk zijn met al haar katten! We hebben bedenktijd nodig. Mijns inziens is het zo klaar als een klontje... vriendin bestaat niet en die 5 zijn van haar zelf die ze waarschijnlijk vooraf uit het huis gesmokkeld heeft. Ze kwam immers de dag ervoor met een stapel nieuwe boxen weer thuis. En... we missen nog de mamapoes!
Niet veel later bel ik haar terug en vraag haar naar de katten. Zijn van een vriendin die er teveel heeft en nu net als zij 3 overhoudt. Niets mis met de katten, helemaal gezond! Ze kan ze niet voor zessen brengen want haar vriendin werkt tot zes uur. Voor half zeven? Ja, dat lukt wel. Ja, gaat wel goed hier, heb mijn 3 katten opgesloten in de kamer en ga zo eerst even de keuken dweilen. Keuken dweilen? *proest*
Klokslag 18.00 uur gaat weer de telefoon. Buuf van de dame belt, volledig overstuur, op. Met horten en stoten komt het verhaal eruit. Wat blijkt: Voor het huis staat al enkele dagen een grote vuilcontainer. De bedoeling was dat de dame daar al haar zooi in zou gooien, op last van de woningbouwvereniging. De enige die toegang heeft tot de afgesloten container is de dame in kwestie. De dame stortte op dit moment geen vuil... ze opende de container en haalde er 3 met katten gevulde vervoersboxen uit. (ik heb er pracht heterdaad foto's van, mjah...) Deze katten zijn de avond of nacht ervoor al in deze container geplaatst. Stoom uit onze oren! Nienke stuurde ons naar de keuken en beloofde met Yvon buiten de katten te ontvangen en ervoor te zorgen dat madam niet een voet over de drempel van de praktijk zou zetten. Zo kwam het totaal niet op 18 maar op 23 katten. In de 3 vervoersboxen zaten 5 katten. Ik ben er bij gaan zitten, gefluisterd tegen de katten, brok in mijn keel. Voor het eerst die dag reageerden 2 van de katten op mij, drukten hun snuitjes tegen de tralies en lieten zich aanhalen. Luid spinnend. Ik smeekte ze beide hun buikje te laten zien en alsof ze me verstond rolde het cypertje zich op haar zij. Dat moment... heeft zoveel goedgemaakt voor me! Ik riep het bijna uit: We hebben de mama!! Meteen de kittens erbij gehaald, aan mamapoes gegeven en je gelooft het niet... maar alle 4 koesterden zich meteen bij mama. Zochten de warmte en vulden hun buikjes.
Wordt vervolgd... ja, want er is nog meer!
#
|| Marian
10:23
...
10, laatste door Aukje
zondag 8 oktober 2006
Nog veeeeeel meer katten enzo
Ben u het vervolg nog schuldig, dus bij dezen:
We staan op tijd op, het is naar Groningen stad toch een half uurtje rijden en we willen zeker niet te laat zijn. Stel toch dat de milieudienst begint met ontsmetten en de katten zijn nog niet uit het huis! Om 9.15 uur telefoon, de buurvrouw van mevrouw meldt ons dat ze is vertrokken met een kattenmand in haar auto. Heeft ze daar haar 3 katten in? Op haar voordeur hangt een brief: Ik ben bij mijn zus in het ziekenhuis, ze heeft een zelfmoordpoging gedaan. De katten zitten bij een vriendin.
Dat doet ons besluiten direct naar haar huis te gaan. Als ze er namelijk zelf niet is en de milieudienst krijgt toegang tot de woning, dan kan dat de dood betekenen van die 2 (of meer?) katten in haar huis. Onderweg bellen we de woningbouw, er zal iemand met een sleutel moeten komen. Alles loopt voorspoedig en om 10.00 uur stappen wij het stinkhuis binnen. Er schiet meteen een witte kat met een schrompeloor voor onze voeten langs de keuken in. Aha! Dat is die witte die we op foto's van de woningbouw zagen. In de woonkamer staan onze boxen klaar met de 2 katten zoals afgesproken. Dan nemen we een teug lucht in onze longen en stappen dapper naar boven. Alex van de woningbouw voorop, die van plan is de rest van het huis te laten zien. Dat gaat hem maar moeizaam af, al kokhalzend opent hij boven de deuren voor ons. De eerste kamer is ronduit weerzinwekkend. En ook daar een witte kat, een klein, tenger en enorm schuw dingske. Maar dat niet alleen, onder het 'bed' ligt een nest kittens van een dag of 4 oud en zo sta je je neus dicht te knijpen en het volgende moment met 4 wurmpjes in je handen.... De kleintjes bij de buren ondergebracht in een mand met een kruik, dan weer vlot het stinkhuis binnen, de tijd dringt. In de badkamer, ik zeg bad-kamer, ja heus b a d k a m e r is geen kat aanwezig. Genoeg leven, dat wel. Op het moment dat Kitty een stap naar binnen zet, vliegt, springt en beweegt er vanalles. Grappig, zo'n levende vloer onder je voeten...
Alex heeft het ondertussen opgegeven en staat buiten frisse lucht te inhaleren en te overleggen met de milieudienst, deze begint bij de buren met het ontsmetten zodat wij tijd krijgen om katten te vangen. Alex schakelt ook de dierenambulance in om te helpen met vangen, met gebruik van vangstokken that is.
Kitty en ik gaan verder. Af en toe heb ik het idee dat ik weg zak, dan besef ik dat ik vergat te ademen. Misschien omdat ademhalen bijna een straf is. Ook in het toilet is genoeg leven, maar geen kat. Het volgende kamertje lijkt een soort opslagruimte, weinig capaciteit en veel spullen, de deur wilde dus ook niet open. Hoewel 2 bakjes gevuld met een plakkaat kattenbrokjes, zijn er geen katten. Maar ook hier leven genoeg... De laatste kamer biedt ons toch weer 4 katten. Ook deze kamer is te verschrikkelijk voor woorden. De sterke lucht beneemt je letterlijk je adem. Ik onderdruk de neiging en raam open te gooien, eerst katten vangen in deze drek. Eerst even naar buiten! Ademhalen en dat tegen de wind in, want my goodness wat stinken wij!! We spreken af een kat te vangen en dan weer even te luchten. Het kost bij een tweetal flink wat moeite maar dan toch zijn de 4 stressy chickies gevangen. Ondertussen zijn de meiden van de dambu beneden bezig om schrompeloor te vangen in de keuken. (nog even een blik onder de keukentafel werpen?) Dan nog de laatste kat uit het eerste kamertje vangen met de vangstokken en het grootste werk zit er op. Wanneer we er zeker van zijn dat alles weg is uit het huis laten we de verdelger zijn gang gaan. Buiten praten we na met politie, woningbouw, buren, dierenambulance personeel en aan telefoon want deze heeft voortdurend roodgloeiend gestaan. Allemaal mensen die wilden weten hoe het er voorstond, hoeveel opvangadressen we nog nodig hebben en wie wanneer waar naartoe moet rijden. De stand is 8 groot en 4 klein (met die van de dag ervoor zijn we al op 18 katten in totaal!) De auto vol met kattenmanden en stinkende katten en wij kunnen meteen terecht bij de dierenkliniek. Geen tijd verspillen verder, we moeten uitzoeken welke van deze katten de moeder is van de 4 kleintjes.
Wordt vervolgd (yep there is more... much more)
#
|| Marian
14:15
...
21, laatste door Aad
|