Als Bengel loopt schudt ze bij elke pas haar linkerachterpoot even uit. Dat pootje plakt namelijk een beetje.... Dat krijg je er van als je op mijn boterhambordje met een klodder aardbeienjam gaat zitten tutje.
Al vele maanden brandt het kaarsje voor spetter Spetter. Spetter heeft kattenaids en daarmee zijn personeel aan het werk gezet. Femke heeft namelijk een prachtige website over kattenaids (FIV) gemaakt. Ik ben er van overtuigd dat heel veel mensen hier veel aan zullen hebben.
Drie keer raden waar vanmorgen de discussie over ging hier in huis...
Deze keer hebben papa en mama gewonnen! Met de belofte dat ze om 12.00 uur en na schooltijd het meest lompe en achterlijke kledingstuk wat je bedenken kunt n
Linda schreef er gisteren al over... Kapitein Eenoog, oftewel Doremi, kan het niet laten zich een weg te willen banen door kozijnen en deuren om zodoende bij Porky te kunnen komen. Doremi is de zwarte idioot lieve knuffelkat van Marianna. Marianna woont net als Linda in een Fokuswoning. Door haar ziekte slijt zij haar dagen in een rolstoel, 29 jaar is ze, een schat van een meid. Ze heeft weinig tot geen vrienden.... haar grootste vriend is? Ja... Doremi!
Maar wat nu? Een homeopathisch dierenarts heeft al te kennen gegeven dat een behandeling zeker het proberen waard is maar ze kan geen garantie geven aangezien het krabben een eigenschap is van de kat. Zeker het proberen waard zegt ze, Linda en Marianna zijn daar helemaal voor! Want ze moeten er niet aan denken dat Doremi weg zou moeten.... Maar... een consult kost tussen de 70 en 100 euro. En dat geeft een groot probleem, want deze meiden leven natuurlijk met een zo laag inkomen dat ze net kunnen rondkomen.
Ik heb al toegezegd er wat eurootjes in te steken en nu is mijn vraag aan u.... Vindt u ook dat Doremi bij Marianna moet blijven? En bent u bereid daar 1 of meerdere euro's voor te geven? Stuur dan even een mail aan mij. Hopelijk lezen we dan binnenkort positieve berichten over de twee meiden en hun zwarte vriendjes.
Vanavond de dames weer hun vrijheid terug gegeven. Ze waren er niet eens zo happig op, er moest eerst gekriebeld en gebabbeld worden. Bubje zat op de krabpaal en Bloem draaide rondjes om mijn benen. Ok
Wish me luck! Ik ga iets uitproberen met twee van de dames... Bubbles is de laatste tijd zo ontzettend stressy jessy dat er echt iets moet veranderen. Grotendeels komt het door Bloempje die haar enorm terroriseert, plaagt, slaat en laat schrikken. Bloem weet dat ze het niet mag, maar de reactie van Bub op Bloem is zo aantrekkelijk voor d'r dat ze het niet kan laten. Bub krijgt amper de kans een plas te doen op de bak of Bloem hangt al over de deksel met haar voorpoten in de bak te hengelen in de hoop Bub te raken met haar nagels. Gevolg is dus dat Bub niet meer op de bak durft, met als gevolg... juist!
Ik kan twee dingen doen, misschien wel meer maar ik heb me beperkt tot de keus uit twee dingen. Als het een niet werkt, kan ik altijd het andere nog toepassen. Ik begin dus met een gedragstherapie. Bubbles zit nu in haar upje in de kattenkamer. Daar wordt straks Bloem bij geplaatst. En dan is het afwachten...
Een frisse damesparfum prikt in mijn neus, dan hoor ik haar stem in mijn oor. Zacht, bijna fluisterend 'Zeg je gaat me toch niet vertellen dat dat mode is h
Erg leuk om tussen Corrie en haar vriendinnen te lopen. Ze heeft het overduidelijk naar haar zin. Ik kon het niet laten even een hartig woordje met de dames te spreken... als ze namelijk niet meer leggen, gaan ze de soep in. Ik heb zelfs mogen voelen aan een kippenbuikje om te constateren of ze wel of geen eieren legt. Ik zag een bijna kaal kipje en vroeg de boer of ze ziek is, maar het bleek dat ze niet goed door de rui was gekomen... Boer pakte het kakelkipje op en hield het in
Ik kan amper mijn zenuwen de baas, spanning en opwinding maken zich meester van mijn lijf. Het gaat eindelijk gebeuren...
Het zat er al wel aan te komen maar zekerheid had ik nog steeds niet. En nu is het zover. Over enkele uren staan we oog in oog... en dan? Zullen we elkaar meteen herkennen? Zal het echt direct vertrouwd zijn zoals ik me al die tijd heb voorgesteld? Kakelt ze honderduit zoals ze doorgaans doet?
Ooooh, ik vind het zo spannend! Vandaag ontmoet ik haar...
Na zo'n drie uur lang om alles, maar vooral niets, de slappe lach te hebben en om die reden met schorre stem, rode konen en betraande ogen herhaaldelijk excuses aan te bieden aan de zich-van-geen-kwaad-bewust-zijnde-klanten... zaten mijn collega en ik ons af te vragen of mannen wel zich slap kunnen lachen...
Steevast zit Bloem op tafel te wachten tot de borden leeg zijn en worden weggehaald. Voor haar de hoogste tijd zich te storten op... de placemats! Dolle boel is het dan, grote pret midden op tafel. Natuurlijk ook zeer vermoeiend en dan is er niets zo lekker om je luie Spaanse garnalenlijf te rusten te leggen op de onderzetters, liefst met placemat toegedekt...
Stoere Shaky is ziek. Longontsteking en niesziekte proberen dit kereltje eronder te krijgen, maar het is een kranig ventje, dat heeft hij al eerder bewezen.
Vreselijk als ik iets niet begrijp. Ik ga spitten tot ik het weet, graven tot ik zelf de oplossing heb... maar in de wereld van domeinnamen... webspace... html... cgi... redirect... noem alles maar op, stuit ik alleen maar op meer vragen en vind never een antwoord. Daar zijn toch helpdesks voor? Jazeker en als ik er echt niet uitkom vuur ik mijn vraag richting zo'n knowhow. Opvallend vind ik het altijd dat mijn vraag langer is dan het antwoord. Het antwoord is meestal niet meer dan
Donderdagavond 10 juni 2004: Gespannen kijken we toe hoe de eerste prognoses op tv bekend gemaakt worden. Mijn ogen gaan van Marianne naar de tv en weer naar Marianne. Ik zie hoe gespannen ze is, bijt op haar onderlip en wiebelt met haar been. De prognoses zijn zeer positief en een groot gejuich stijgt op. De spanning blijft merkbaar, maar hier en daar zijn mensen toch al uitgelaten blij. Wanneer de eerste offici
Kookpunt!!... kan niet missen. Het onderlaken bobbelt door het kolkende water, stoom komt met grote kracht uit het eerder geplakte gaatje. Dat wordt een nacht niet slapen of een nacht van 'zweet dreams'.
Mijn gsm vertoont een mij onbekend nummer, ik neem op en noem mijn naam. Een vrouwenstem aan de andere kant, ze stelt zich voor en vraagt me: 'ben jij van de Partij voor de Dieren? Ik stamel: 'eh ja... maar gewoon lid en vrijwilligster.' Ze zal de verbazing toch niet gehoord hebben in mijn stem? 'Prima hoor' antwoordt ze ' ik heb namelijk wat vragen over de partij..' *slik* Er volgen een paar vragen die ik eenvoudig weet te beantwoorden, uit haar vragen haal ik een ware dierenliefhebster. Dan verteld ze me dat ze ons op de verkiezingsmarkt zag staan en naar aanleiding daar van in haar omgeving is gaan peilen. Blijkt dat veel mensen om haar heen al besloten hadden te stemmen op de PvdD. Fantastisch om te horen natuurlijk en dat vond zij ook. Nu haar vragen beantwoord waren bood ze spontaan hulp als vrijwilligster aan! Had ze voor me gestaan, had ik haar direct geknuffeld ;o) We praten nog wat door en even later hang ik met een blij en trots gevoel op.
Mijn nummer had ze overigens van het partijburo, dus dat mysterie was snel opgelost
Merel en ik gaan zo de laatste paar honderd flyers wegbrengen en dan is het afwachten... Morgen gaan de stemburo's open en kan elke kiesgerechtigde zijn of haar stem uitbrengen. Spannend! Morgenavond zijn we met een groot aantal leden bij elkaar in Den Haag, in spanning verwacht ik, maar ook uitgelaten. Een terugblik op de afgelopen periode, de ervaringen. Misschien ook een blik vooruit, naar de toekomst want stilzitten is er zeker niet bij.
'Oh nee, met jullie wil ik niets te maken hebben' vinnig schudt ze haar hoofd, haar grijze krullen dansen. Ik moet bijna om haar lachen, stoer en dapper staat ze daar. Een oud dametje met duidelijk een mening. Ze probeert me weg te wuiven met beide handen maar ik vraag haar naar het waarom. 'Jullie doen allemaal gekke dingen' Voor de zoveelste keer die dag kijk ik niet-begrijpend. Ze stottert wat en gaat dan door 'jullie doen allemaal slechte dingen, doen andere mensen kwaad en laten die beesten, hoe heten ze ook alweer, zomaar vrij' Het begint me te dagen, het al bekende vooroordeel dat PvdD een activistengroepering zou zijn. 'Mevrouw, ik kan u verzekeren dat wij niets doen om mens of dier te schaden, wij zijn immers een politieke partij en geen milieu-activisten die u bedoelt.' 'Nou, in dat geval mogen julllie dat probleem wel eens oplossen... te gek voor woorden... jullie doen zulke gekke dingen... steken huizen in brand...' Ik glimlach nog even tegen haar en richt me dan tot de volgende vorbijganger, inwendig giechel ik, kan er niets aan doen, vond haar gewoon schattig.
Maar als u me nu even wil excuseren... ik ga even een huis in brand steken! ;o)
Nog in de veronderstelling dat het de oudere mensen zijn die weten wat fatsoen is, doe ik doelbewust een stap naar voren op het moment dat er een ouder echtpaar langs de kraam loopt. Ik kijk ze vriendelijk aan, zij lachen lief terug. Met een aardig woordje bied ik ze de flyer aan, echter wordt deze niet aangenomen. Nog steeds kijkt het manneke vriendelijk met zijn kleine knijpoogjes. 'Wat wil jij nou toch meisje?' Ik kijk hem even vragend aan 'Ik bied u wat informatie' geef ik als antwoord. 'Partij voor de dieren, wat een flauwekul, wij zijn mensen hoor!' Hij blijft lachen. Ik went mijn blik af en haal even mijn schouders op. Prima, denk ik, loopt u dan maar door. Even lijkt het alsof hij inderdaad aanstalten maakt door te lopen maar hij doet een stap dichterbij. Kijkt me weer aan met zijn verraderlijke lieve opagezichtje en vraagt: 'heb jij een tuintje?' Ik antwoord kort 'ja' 'Dan mag ik lijden dat die vol mollen komt!' Hij knikt nog even vriendelijk en loopt met een grote smile weg... Ik roep hem nog na 'Ze zijn welkom meneer!!'
Er zit een bromvlieg in huis... En hier woont... Bloempje! Bloempje denkt dat ze de vlieg kan pakken. Bloem denkt ook dat ze zelf kan vliegen...
Terwijl Bloem weer een aantal treden van de trap af glijdt, zie ik de vlieg op de bovenste tree zitten. Verbeeld ik het me of zit hij echt te grinniken?
'Goedemorgen meneer, mag ik u een folder aanbieden van de Partij voor de Dieren?' ik vraag het vriendelijk met mijn liefste glimlach. De wat oudere heer kijkt me een moment verontwaardigd aan en begint dan te sputteren. Letterlijk! Hij spuugt de woorden in mijn gezicht en zegt luid: 'Denk je nou echt dat ik mee doe aan die flauwekul? De regering doet NIETS maar dan ook NIETS goed, en IK zou daar in mee moeten gaan? Donder toch op met die zooi van je!' De glimlach bevriest op mijn gezicht, ik haal lichtjes mijn schouders op en dan is het mijn beurt verontwaardigd te kijken....
*updeetje: Oh boy oh boy... dat mijn katten niet naar me luisteren ben ik wel gewend maar dat u massaal op de button drukt na herhaaldelijk waarschuwen mijner zijde het vooral NIET te doen... foei!
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
