Zondag vond Nimo (voorheen Moppie) een geweldig thuis, maandag verhuisde Fortuna (voorheen Krotje) naar een gouden mandje. Dinsdag opende ik de deur van de winkel en kwam Schatje (zwart/wit poesje) binnen stappen. Even slikken en dan een stoere meid zijn! Kat op de arm nemen (even stiekum knuffelen) en buiten de deur zetten. Dit herhaal ik een keer of vier en haal daarbij telkens mijn rechter wijsvinger bestraffend op, zeg dan zachtjes "foei, je mag niet in de winkel." De hele dag gepiekerd en gepeinsd, wat-ga-ik-doen? Niks dus! Vandaag heb ik tot 21.00 uur kunnen genieten van het lieve zwart/witte meisje dat telkens voor de winkel stond te sjansen met elke voorbijganger. Een keer of wat, met grote tegenzin, buiten gezet. Maar vooral weer stevig nagedacht... Wat-ga-ik-doen?
'Bubble Kitty is een geurende luchtbellenblazer voor uw kat! Dit kattenspeeltje heeft de mechaniek van een pistool die luchtbellen blaast. Doordat de bubbels ruiken naar kattenkruid wordt het extra leuk om bellen te vangen! Dit speelgoed is gemaakt voor de meest enthousiaste spelers en garandeert uren speelplezier. Werkt niet op batterijen. Bubble Kitty is geheel veilig en is niet giftig. '
Haar voeten lijken de grond niet te raken, ze zweeft de trap af. Met een zwier gooit ze de zware houten deur open en fladdert verder. Is zij dan nu de vlinder, de vlinder die geniet van het leven? De vlinder die door haar bewegingen iemand een fijn gevoel geeft? Onderaan de stenen trap die naar de voordeur leidt blijft ze even staan en kijkt nog eenmaal om. Hij is haar niet gevolgd... ze is vrij!
Na zeven jaren heeft hij haar eindelijk haar vrijheid, haar leven teruggegeven. De belofte die zij hem ooit maakte nadat hij haar leven had gered is haar zo'n kwartier geleden kwijtgescholden. Ze is vrij! "VRIJ!" roept ze luid. Enkele vogels in de struiken schrikken op en beginnen te fladderen. Het nodige heeft ze in een tasje gepropt, maar ook dat besluit ze achter te laten en legt het op de stenen trap.
Hij is absoluut heel goed geweest voor haar, ze kon alles krijgen wat haar hartje begeerde. Behalve haar vrijheid. Het enige wat ze dagelijks hoefde te doen was zijn verliefdheid aanwakkeren. Ze kleedde zich dan als zijn overleden vrouw, zette de pruik met lange blonde haren op haar hoofd en fluisterde hem lieve dingen in zijn oor. Als zijn ogen een warme gloed kregen was het goed, dan mocht ze weer gaan. "Dank je wel vlindertje" zei hij elke dag als ze zijn kamer verliet. Hij heeft haar nooit naar haar naam gevraagd en als je haar nu zou vragen naar haar naam, zou ze even nadenken en dan stellig zeggen 'Vlinder.'
Ik kruip nu met een van mijn eigen orakeltjes onder de dekens, gebruik een vachtje om tranen te drogen, een warm lijfje als kruik, een spinmotortje om me in slaap te neuri
Vandaag komt Hansje uit Amsterdam en gaan we, Merel gaat ook mee, een heerlijke McKroket eten :)
Ohja, natuurlijk eerst even naar het noordelijkste noorden rijden om samen met haar lieve Krotje te halen met als eindbestemming vanavond een schoot in Amsterdam. (Hansje, je bent goud)
Duimen jullie voor KrotjeFortuna? Zal voor dit ouwetje met hartkwaal een hele reis zijn...
Je viel met je neus in de boter, we arriveerden tegelijk met de carnavalsoptocht, dus er viel veel te zien voor je! Maar binnen was het ook wel erg interessant. Overal even op, in, achter en onder. Voor levende ragebol gespeeld (rondje fornuis leverde je een mooi ragje om je koppie op) en heerlijk liggen rollebollen op het tapijt.
Veel plezier bij Paola's mams! Enneuh... gedraag je een beetje ;) (ik zag mooie klimgordijnen...)
Twee jaar geleden met spoed een nieuw thuis gezocht voor een schat van een rode kater, hij moest weg want haar zoontje had astma en was allergisch voor katten. In no time had ik de lieve rooie geplaatst. Maar toen haar kinderen weer uit huis werden gezet werd het kennelijk tijd voor iets harigs en nam ze een kitten in huis. En nog een... Zij vindt dat katten buiten horen dus hoppa, belletje om buitenspelen maar. Poesje vindt het prachtig en hobbelt elke winkel binnen om vervolgens weer naar buiten gestuurd te worden. (ze wonen boven een winkelcentrum) Poesje is dus altijd buiten, een mooi zwart/wit meisje, ze speelt in de parkeergarage en haalt afentoe een lekker hapje bij een winkel, verleidt voorbijgangers met haar zachte lijfje...
Katertje zit altijd binnen, hij vindt het buiten eng. Lief koppie en een prachtig staartje. Dit mooie zwart/witte manneke zit nu bij ons in de kattenkamer en hoopt dat iemand hem spoedig een heerlijk thuis wil geven...
Vanmorgen vroeg ze me of ik ze mee wilde nemen, haar zoontje woont weer bij haar dus poekies moeten weer weg. Natuurlijk! Marc en Merel brachten de mand, ik maakte met haar de afspraak dat ik ze na sluitingstijd zou halen en toen krabbelde ze iets terug. Bleek dat haar dochtertje verdrietig was, dus poesje wilden ze toch wel houden, die is eigenlijk alleen maar buiten dus daar hebben ze geen last van, maar katertje mocht ik meenemen.
Nu hoop ik dat jullie me een beetje willen helpen... weet iemand een thuis voor een lief, huiselijk katertje van zo'n zeven maandjes jong???
Ik wil geen nr. 8 en 9. Thuis gezocht voor Schatje, poesje van 9 mnd. zwartwit, doet naam eer aan. En Moppie, zwartwit katertje van 7 mnd. echt een moppie!
Krampachtig houd ik mijn adem in, voetstappen lijken dichterbij te komen. Mijn hart klopt in mijn keel, bloed gonst in mijn oren zo luid dat het haast hoorbaar moet zijn. Ik knijp mijn ogen stijf dicht. Een gesmoord kreetje wanneer ik iets langs mijn benen voel glijden. Maar een harde krijs op het moment dat iets mijn schouder aanraakt. "Aaaargh"
Verschrikt wip ik op en kijk verdwaasd om me heen. Chris staat achter me en kijkt me nieuwsgierig aan. "Waar zat jij met je gedachten?" Ik kan nog geen woord uitbrengen. Chris? Met een dampende mok koffie tussen haar tengere handen? Smoes die om mijn voeten draait en steeds kopjes geeft? "Ik.. ik weet het niet" ik haal mijn schouders op en glimlach een beetje nerveus naar Chris "ik droomde geloof ik een beetje, ik droomde dat ik..." Ineens weet ik weer waar ik mee bezig was, ik draai me weer om naar mijn bureau. Het schrijfblok heeft slechts lijntjes maar nog geen tekst. Dat was ik aan het doen, ik wilde Alan een brief schrijven. "Ik wilde Alan schrijven" zeg ik zacht. Chris legt een warme hand op mijn schouder. "Ik wilde hem vertellen van Rebel, dat ze al drie dagen weg is en ik wilde hem vertellen van jou..." Ik kijk weer over mijn schouder naar Chris. Tranen prikken in mijn ogen "arme Rebel" zucht ik.
Chris streelt met haar hand langs mijn wang "maak je nu niet teveel zorgen, die kat staat vandaag of morgen weer op de stoep. En misschien is het verstandig om mij nog even niet te noemen. Naar wat je me allemaal over hem verteld hebt lijkt het me een nogal een onmogelijke man. Ik zie het gebeuren dat hij de eerste vlucht uit Australi
Bengel heeft in haar mandje gespuugd! -Ja en? Dus ligt ze nu niet meer in het mandje! -Logisch, maar nou en? Nu heeft ze een nieuw slaapplekje gevonden! -Zo, waar dan? Op mijn voeteneind! -Hoe schokkend... Nou nee dat niet, maar ze is nogal eh... ze heeft nogal eh... oppervlakte zeg maar! -Aha, dus? Dus kan ik mijn voeten niet kwijt! -En duw je haar van bed? Ehm.. nou nee, dat vind ik zielig...
~grinnik~ Er zat vanavond een briefje onder mijn ruitenwisser. ~giechel~ Ik wilde net de motor starten toen ik het zag. ~giebel~ "Potverdepotver, heeft zeker iemand schade gemaakt." ~grijns~ Ik kijk even om me heen voor ik mijn auto weer uitstap. ~proest~ Pak het kleine briefje en lees een klein gekrabbel. ~grin~ Kon ik blozen, dan zou ik het zeker doen, maar met een stalen gezicht stap ik weer in, leg het briefje naast me neer en speur met mijn ogen onopvallend de parkeerplaats af voor ik de grote weg op rijd. ~schater~ Ik heb de hele weg naar huis gegrinnikt, ik leek wel een puber.
Ik wil de krabbelaar bedanken, ik heb in tijden niet zoveel lol gehad
Je was al vroeg het huis uit, stoer hoor, een grote zus 'op kamers'! Waar ik op dit moment aan denk? Aan Arnhem, dat ik bij je logeerde en je zo'n schattig konijntje had, die pieste op mijn schoot en beet in mijn vingers. Aan de pastorie, ook daar logeerde ik bij je. Je had een nachtjapon net zo mooi als je trouwjurk. Aan toen je bijna buurvrouw was, mijn tweede mama. Kreeg puber Marian (en heus, zelfs in de pubertijd was ik lief) van mams een veeg uit de pan, kreeg ik er steevast een preek van grote zus achteraan. Aan die mooie barbiepop (sorry sorry sorry)
Proficiat grote zus ik hoop je nog lang te kunnen lezen ;)
Ik vind boeken mooi om te zien, vooral degene met hardcover. En helemaal fantastisch vind ik het als er een leeslint in zit! Prachtig, zo'n bijna glanzend koordje. Slechts een centimeter of twee steekt er onderuit, maar wat staat dat deftig! Erg mooi zo'n fragiel lintje... erg mooi...
"Je laat me schrikken idioot" ik duw met mijn handen tegen Alans borst, hij doet een stap achteruit. Ik kan mijn ogen niet geloven. "Wat heb je met je gezicht gedaan? Waarom zie je er zo vreemd uit? Je lijkt wel een... een kat." Het dringt ineens tot me door dat het eigenlijk onmogelijk is, zijn ogen met evenals de kat een zwart spleetje, de snorharen, zelfs puntige oren. Ik deins achteruit "hou op Alan, doe niet zo eng, je weet dat ik niet van katten hou." Ik begin nu boos te worden, notabene gisteren heb ik hem nog verteld van mijn angst voor katten. "Dit is n
There will never come a day You will never hear me say That I want or need to be without you I wanna give my all
Baby just hold me Simply control me Because your arms, they keep away the lonelies When I look into your eyes Then I realize All I need is you in my life All I need is you in my life
Cause I never felt this way about lovin... no Never felt so good..baby Never felt this way about love and it feels so ...good
Alicia Keys Never felt this way (interlude) 'Songs in a minor'
Ze vangt katten op. Verzorgt ze op haar manier en denkt dat ze het goed doet. Goed bedoeld zitten ze in kooien, alleen haar eigen katten lopen los. Moederpoezen met hun kleintjes, nou ja klein... zeven maand is niet meer echt klein te noemen. Daar zit ook Krotje. Krotje is een oud zwart/wit verlept katje, ze is moeders mooiste allang niet meer, maar zo ontzettend lief, ze snakt naar een schoot waar ze nog een paar maandjes van mag genieten. Mijn hartje breekt als ik denk dat ze haar laatste maanden door zal brengen in die kooi...
Bloem wordt nog dagelijks zot als ik aan het douchen ben, ze kan het niet afwachten tot ik de kraan dicht draai. Dat blijkt wel uit het feit dat ze nog steeds een nat vachtje haalt als ze zich laat aanhalen door mijn natte handen. Wanneer de kraan dicht gaat staat ze te popelen op het badmatje, ik wikkel haar in een handdoek, sla ik een badlaken om me heen en kniel bij Bloem op het badmatje. Ze spint luid en houdt haar garnalenlijfje nog geen twee tellen stil. Ze rolt en knuffelt, mauwt en bijt. Vooral dat laatste maakt dat ik van deze knuffelpartij toch niet volledig kan genieten. Haar zogenaamde 'liefdesbeetjes' zijn niet geheel ongevoelig en ze beperkt zich echt niet tot alleen mijn handen om in te bijten...
Een keer in een ander filiaal werken geeft toch wel stof tot schrijven. Zo ontdekte ik dat ook aan de andere kant van Apeldoorn men mij amper geloven wil als ik zeg dat we geen panty's (lees hier Sanshine ;))verkopen. Een diepe zucht ontsnapt, gelukkig nauwelijks hoorbaar, aan mijn lippen. Ik heb er vaker gewerkt, om precies te zijn een jaar vol. Dat men mij niet vergeten was bleek wel. "H
"Zeg mam?" "Ja Merel?" "Als we weer in Spanje zijn, nemen we dan weer een kat mee uit het asiel?" *slik* "Niet om zelf te houden, maar om te plaatsen, dan zorgen we dat we deze keer gewoon niet verliefd worden..." *slik* "Ach, anders hebben we er gewoon acht!" "Merel, ik zal je
Het is nog half duister, voorzichtig sluip ik door het huis. Schuifel voetje voor voetje gebukt met bijna mijn neus op de vloer door de kamer. Ik kijk nog eens goed om me heen en besluit dan op handen en knie
Ik werd nerveus, durfde eigenlijk niet. Ik wist niet wat er zou gebeuren, stel nou dat ik mezelf niet meer in de hand zou hebben... Maar het verlangen was sterker, ik wilde zo graag. Voorzichtig nam ik hem in mijn hand, het duurde even voor ik de juiste beweging maakte, het juiste ritme te pakken had. Eerst langzaam, daarna steeds sneller, ik voelde dat ik warmer werd, ik wilde doorgaan, niet opgeven... Het gevoel... het heerlijke gevoel van...
Ondertussen voert Sabine van Zwerfkat nog steeds een strijd met het dierenasiel (van afdeling Dierenbescherming Limburg) in Maasmechelen. Waar het rondom Eindhoven angstig stil blijft. De verschillende emails die ik onlangs naar de Sofia heb gestuurd blijven onbeantwoord... Sabine stuurt me regelmatig een update, zo ook nu. Een email met daarin de brieven van mensen die een klacht over het asiel hebben. Een kleine greep uit de verschillende brieven (read it and weep)
Alhoewel ze nog erg jong waren (ong. 5/6 weken) leken ze verder gezond. In het asiel werd erbij gezegd dat er met de katjes nog niets was gedaan. Ze waren niet ontwormd, niet inge
"En als we nu eens een stukje gaan rijden? We kunnen ergens stoppen en gaan wandelen" zegt hij ineens zonder zijn ogen van het beeldscherm te halen. Ik kijk hem verbaasd aan "hoe kom je daar zo ineens bij, je houdt niet eens van wandelen en het is koud en de avond is al bijna om." Hij staat op, trekt zijn schoenen aan en kijkt me dan vrolijk aan. "kom op dan, schoenen aan, jas aan." Aarzelend trek ook ik mijn schoenen aan, ik ben echt verbaasd. Chris had me gewaarschuwd dat ik weinig gezelligheid van hem kon verwachten ze was blij dat ik bij hem bleef zo lang zij in Australi
"Ja zeg je kunt me hier niet zomaar achterlaten" roep ik hem na. Kennelijk wel want hij stapt stevig door. Ik zet mijn handen aan mijn mond en schreeuw "H
Als je de kookwekker negeert en nog gewoon even doorgaat met waar je mee bezig bent en daardoor de verf te lang in je haar laat zitten, gaat het vanzelf licht geven. Ideaal, nu hoef ik geen lampje aan te doen als ik 's nachts naar het toilet ga.
Als ik even niet plet ligt er een pes p mijn tetsenbrd, nu heeft mijn tetsenbrd beslten daar tegen te prtesteren en een tweetal tetsen uitgeschakeld. Ik mis dus nu de letter tussen de I en de P en tellen tt tien gaat niet meer, want de
Amper een dag oud en nu al spijt van mijn aankoop. Ze zijn prachtig! (zonder punt) En hebben hele lange veters die door een heleboel gaatjes en haakjes moeten. Dat ik daar een half uur eerder voor moet opstaan heb ik er wel voor over, maar veters strikken met aan elk uiteinde een kat is on-mo-ge-lijk!
Ze is weer akelig ondernemend, dat wil zeggen irritant. Alle kastdeurtjes moeten open en al wat daar achter ligt moet eruit en op de grond. Wanneer ze, voor de zoveelste keer, de buffetkast opent en er van alles uittrekt, mopper ik luid en zie hoe zij trots haar zwarte staart in de lucht gooit en met opgeheven koppie bij de veroorzaakte rotzooi vandaan loopt. Wanneer ik boven kom zie ik dat mijn kledingkast ook weer voor de helft is geleegd. Achter in de kast ligt de dader en op de grond ligt een stapel kleding met daartussen Bloem die een feestje viert.
Maar het allerleukste vindt ze toch wel het verzamelen van punaises. Die haalt ze uit de boekenhoek. Daar heb ik aan het plafonnetje kerstverlichting met transparante stof bedekt, de stof is vastgezet met punaises. Ze jumpt net zo vaak in de stof tot er weer een punaise uitspringt, dat is haar prooi die ze alle hoeken van de kamer laat zien en na het spelen ergens onbeheerd achter laat...
Laten we die laatste nemen, katertje... poesje. Je wacht 3 jaar en? Voila je hebt 35 katten in je kleine flatje! Buren klagen over stank en jij kunt het financieel niet meer bolwerken. Gevolg is dat dit asiel nu weer 35 katten rijker is (waarvan 2 drachtig)
Opgelucht! Heb haar net gebeld, wakker gebeld dan wel (sorry Kits) want de storm ging pas om vier uur liggen en zij dus ook. Het huisje staat nog en het hemelwater wat langs de binnenkant van de muur dicht langs de stopcontacten stroomde, heeft niet voor kortsluiting gezorgd.
*
Vier pootjes en een staart...
