In november 2009 stuurde Gera uit Canada mij link naar een Canadees tv-programma. Daar begint eigenlijk het verhaal. Met verbazing gekeken naar de uitzending, het prachtige verhaal van die Italiaanse arts Zamboni.
Er start een nieuwe website waarop alle nieuws voortdurend up to date is. Op de fora een stroom van berichten. Is er dan eindelijk écht iets gevonden? Veel MS-ers geloven heilig in deze liberation treatment. Het klinkt ook allemaal zo logisch! We hebben het niet meer over MS, we hebben het over CCSVI -Chronische Cerebro-Spinale Veneuze Insufficiëntie-
Ondertussen is het volop winter in ons land. Me and winter gaan niet samen. Nooit niet en nu helemaal niet! Een drukke tijd breekt aan, in maart 2010 zijn de gemeenteraadsverkiezingen. De Partij voor de Dieren doet in 6 gemeentes mee, waaronder Apeldoorn. De 8 leden van de kandidatenlijst zetten zich in, wonen debatten bij, flyeren, staan 3 zaterdagen lang in de vrieskou deze fantastische partij te promoten. Met succes! In elk van de 6 gemeentes krijgen we een zetel.
Tussen werk, ziekzijn en campagne voeren door probeer ik een beetje CCSVI en de behandeling te volgen. In januari meld ik me aan bij een kliniek in Polen die al in november gestart is met deze behandeling. Ze zijn populair. MS-ers van waar ook ter wereld komen naar Polen voor de behandeling. Ik word op de wachtlijst geplaatst... ergens in 2011 ben ik aan de beurt.
In februari is de eerste Nederlandse patient, geopereerd in Polen, op de Nederlandse tv. Dat ziet er veelbelovend uit. Het begint nog meer te kriebelen... ik wil ook! Een tweede kliniek in Polen zal binnen afzienbare tijd van start gaan en ook daar meld ik me aan.
Als een olievlek breidt het zich uit... Duitsland en Bulgarije gaan ook aan de slag. In Kuwait besluit de regering zelfs om al hun MSpatiënten een behandeling aan te bieden. Maar zoals in Canada ook het geval is, de Nederlands MSers kunnen niet in eigen land terecht...
Grote Zus vindt dat ik bij nu moet beginnen, en dan terug in de tijd... Logisch wel, men wil weten hoe het nu gaat. Maar niet iedereen weet wat er allemaal speelde. En belangrijker nog; ik wil zo graag uit die rollercoaster. Heb al zo de pest aan 8banen! En deze gaat maar door en geeft mij geen kans rustig adem te halen.
Nu dus. Nu gaat het goed. Het is zomer, zonnig en warm. Dan gaat het altijd al veel beter. Maar toch... het gaat goed. Denk ik. Pas over weken, of misschien pas maanden, kan ik met zekerheid zeggen hoe het gaat.
...Een vrouw die probeert 8 maanden in een stukje tekst te krijgen. Er is zoveel gebeurd en zoveel te vertellen. Eerst maar eens zwoegen op een samenhangend verhaal.
Weet je nog hoe er gestrijd werd om Monster en Tykra weer thuis te krijgen? Op 28 mei 2008 hoorde ik het oordeel van de rechter...
Op de laatste dag van de skatties ging de Regeling Agressieve Dieren eindelijk van tafel. Die redding was op het nippertje! Monster en Tykra mochten naar huis
Het eerste half jaar ging prima. Maar 2 jaar opsluiting in hel eist toch haar tol... Charlotte schrijft mij: "Wat voor een hondenleven heb je als je niet weet hoe je je moet gedragen en uit paniek maar gaat happen. Beiden hebben nooit gericht naar ons gehapt of ons aangevallen maar in de strijd met een andere hond worden ze een soort van blind en alles in hun weg moet dan aan de kant.. dat risico moet je niet willen nemen, ondanks dat wij beiden zielsveel van onze honden hielden en zo voor ze gevochten hebben wisten wij dat dit de beste keuze was.. Ook voor onze rust. En eerlijk gezegd was ik opgelucht, het is al jaren strijd en je hoopt zo ontzettend dat het allemaal goed komt terwijl je eigenlijk weet dat het niet binnen de mogelijkheid van de honden ligt om dit te kunnen. Gewoonweg omdat ze verpest zijn door de inbeslagname en dit nooit hebben kunnen leren."
Haar stem, haar performance, het opzwepen van 17.000 mensen... Ze is echt super!
(dat was het wachten op de parkeerplaats tot we er af konden en de file at midnight absoluut waard! De reis duurde zo 2 uur langer dan normaal, but who cares... )
Sandokan is weer thuis! Niet helemaal zonder kleerscheuren en ook niet echt naast de deur... Dambu de Haag in actie! (lang leve de chip) Welkom thuis ventje, beterschap!
